Vitiði það að þegar að ég las þetta þá dó
ég næstum því út hlátri. Ég var að lesa þetta upphátt og
vitið það að ég grenjaði bara og gat ekki talað.. Þetta er
eitthvað sem maður getur ekki hætt að hlæja að prump og kúkur
þetta er alltaf fyndið. Þetta er eitthvað sem ekki er hægt að
eldast af manni það er húmorinn fyrir prumpi og
kúk.
Hvernig er þinn kúkur?
Draugaskítur:Sú tegund þar sem þú
finnur skít koma en það er enginn skítur klósettinu.
Hreinn skítur: Þar sem þú skítur
honum, sérð hann, enn það er engin skítur á pappírnum.
Blautur skítur: Þar sem þú skeinir
þér að minnsta kosti 90 sinnum og þér finnst enn þá eins og það sé
óskeint svo að þú neyðist til þess að setja smá pappír á milli
rassgatsins og brókanna svo maður skemmi ekki buxurnar sínar.
Seinni öldu skítur: Þessi gerist
þegar maður er búin að skíta og er búin að hysja brækurnar upp að
hnjám þegar maður gerir sér grein fyrir því að maður þarf að skíta
meira.
Sprengja-æð-í-hausnum skítur: Þar sem
maður hefur svo mikið fyrir því að kreista skítinn út að maður fær
bókstaflega heilblóðfall við það.
Gaui litli skítur: Þú skítur svo mikið
að þú tapar 15 kílóum.
Drumbaskítur: Skítur sem er svo stór
að þú ert hræddur við að sturta honum án þess að vera búinn að búta
hann niður í minni einingar með klósettburstanum.
Loftfylltur skítur: Hann er hávær,
allir nálægir eru flissandi.
Rónaskítur: Maður skítur þessum
morguninn eftir að langa drykkjunótt. Helstu einkenni hans eru
rákirnar á botni klósettskálarinnar.
Maís skítur: Skýrir sig sjálfur.
Helv… ég vildi að ég gæti skitið
skítur: Þannig skítur að þig langar til að skíta en það eina
sem þú gerir er að sitja á klósettinu, aðþrengdur, og rekur bara
nokkrum sinnum við.
Mænustungu skítur: Það er svo sárt að
skíta honum að þú gætir svarið fyrir að hann færi þversum út.
Blautkinna skítur (Kraft dritið):
Skítur sem losnar svo hratt úr rassgatinu að rasskinnarnar
rennblotna vegna gusugangs.
Vökvakenndur skítur: Þegar gulbrúnn
vökvi spýtist og slettist út um alla klósettskálina
Mexicanafæðis skítur: Hann lyktar svo
illa að það verður að lýsa herbergið óíbúðarhæft.
Yfirstéttarskítur: Hann lyktar
ekki.
Sjómannaskítur: Hann gerist þegar þú
ert á almenningssalerni , það bíða tvær manneskjur eftir því að
komast að; þú skítur og sturtar tvisvar sinnum en fjöldi
gólfboltastærðar stykki fljóta enn á yfirborðinu.
Launsátursskítur: Þessi á sér aldrei
stað heima fyrir, heldur í veislu eða þegar þú ert að spila gólf.
Er árangur þess að reyna að reka “bara lítið” við, en endar með
buxnachilí og þú neyðist til þess að ganga hjólbeinóttur það sem
eftir er dags.
Hvernig fannst ykkur þetta svo geti þið talað á eftir að hafa
lesið þetta?
Harpie litla Out. Farin á klóið að kíkja. hehehehe